verwacht: nieuwe reeks filmcolleges!
vrijdag 27 maart om 15:00 uur
vrijdag 3 april om 15:00 uur
vrijdag 17 april om 15:00 uur
Er is een pauze, zo rond 15:45, waarin elke deelnemer een drankje krijgt aangeboden. Daarna vervolgt het college tot ongeveer 17:00 uur.
Tickets zijn als passepartout te koop, of los, per college. Na afloop wordt een handout uitgedeeld met daarin de besproken fragmenten.
Van Klassieker tot Pulp.
Van zorgvuldig opgebouwde meesterwerken tot heerlijk schaamteloze cultfilms: hoe wordt smaak gevormd en waarom liggen ‘hoge’ en ‘lage’ cinema veel dichter bij elkaar dan we denken? Films als Citizen Kane, Ladri di biciclette en The Godfather staan algemeen bekend als ‘kwaliteitsfilm’. Maar hoe zit het met cult, midnight movies en low-budget parels die later door critici én filmmakers werden omarmd, zoals Night of the Living Dead, Hausu of Aguirre, der Zorn Gottes? Grote namen zijn onderdeel van camp: van Almodóvars vroege melodrama’s tot aan Paul Verhoevens Showgirls. Films die bewust of onbewust spelen met overdaad, stijl en ironie. Pulp, genre en arthouse lopen voortdurend in elkaar over. Deze filmcursus is voor iedereen die graag kijkt of het nu met humor, nuance of ruimte voor verrassende herwaarderingen is.
Deel 1: De canon en zijn schaduwen
Wat maakt een film een ‘klassieker’? In dit eerste deel kijken we naar films die de canon hebben gevormd, zoals Citizen Kane, Ladri di biciclette en The Godfather. We vragen ons af waarom juist deze titels als maatstaf zijn gaan gelden. We staan stil bij filmkritiek, festivals en filmgeschiedenis, maar wie bepaalt die canon eigenlijk? Tegelijk kijken we naar films die lange tijd buiten beeld bleven, maar later opnieuw werden gewaardeerd. Zo blijkt ‘kwaliteit’ geen vaststaand gegeven, maar iets dat voortdurend in beweging is.
Deel 2: Cult, camp en herwaardering
Niet alle invloedrijke films werden meteen serieus genomen. In dit deel duiken we in cult, camp en films die ooit als ‘te veel’, ‘te raar’ of ‘te slecht’ werden gezien, maar later juist omarmd zijn. Denk aan Night of the Living Dead, Hausu en Aguirre, der Zorn Gottes, maar ook aan uitgesproken camp zoals Showgirls of de vroege melodrama’s van Almodóvar. Wat maakt dat sommige films falen volgens de regels, maar juist daardoor blijven hangen? En waarom speelt humor, ironie en overdaad zo’n grote rol in hoe we film waarderen?
Deel 3: Pulp, genre en arthouse door elkaar
In dit laatste deel vervagen de grenzen definitief. Pulp, genre en arthouse blijken voortdurend ideeën, stijlen en verhalen uit te wisselen. Films als Pulp Fiction en The Texas Chain Saw Massacre laten zien hoe genre-esthetiek kan uitgroeien tot filmkunst, terwijl arthouse zich steeds vaker bedient van pulpachtige middelen. We kijken naar hoe filmmakers bewust spelen met smaak, verwachtingen en referenties. Het resultaat is cinema die tegelijk toegankelijk, eigenzinnig en invloedrijk is.
