Een symfonie in zwart-wit, een meesterproef van beeldend vertellen. Béla Tarrs zeven-en-een-half uur durende magnum opus volgt de bewoners van een Hongaars dorpje na de val van het communisme. Naar een scenario van de Hongaarse romanschrijver László Krasznahorkai, die in 2025 de Nobelprijs voor Literatuur won. In memoriam Béla Tarr.

Sátántangó (4K-restauratie) is niet alleen een eerbetoon aan een klassieker van de Oost-Europese film, maar ook de kans om kennis te maken met een uitzonderlijk begaafde verhalenverteller-in-beelden. Sátántangó is gestructureerd als een tango door het heden en verleden. In twaalf ‘bewegingen’, opgenomen in lange takes in een betoverend zwart-wit, neemt Tarr je mee naar een morsig dorpje in Hongarije. De werknemers van de voormalige collectieve boerderij zijn radeloos na de val van het communisme; zekerheden zijn verdwenen, wat rest is de dorpskroeg en roddels over herrijzende doden.

Vanwege de speelduur vertonen we de film met twee pauzes.